1. De laatste grote winterklus is geklaard! De kas staat - voordat de koude uit het noordoosten zijn intrede gaat doen -op zijn winterplek. Met een gereviseerde lier en nieuwe elektromotor was het dit keer een peuleschil om de kas over een rails van circa 80 meter te verrollen. Uiteindelijk is deze slechts twee uur aan het rollen geweest. Al met al neemt de klus voor een man wel een hele dag werk in beslag, maar dan is er ook letterlijk een kas (‘berg’) verzet.

  2. Met de komst van de eerste nachtvorsten en het afronden van het groeiseizoen, is de tijd van opruimen begonnen op de Hooge Kamp. De geweven doeken waarmee we de gewassen afdekken tegen koude en vraat van vogels en hazen, zijn opgerold en droog binnen gehaald.

  3. Met de klok die nu weer de wintertijd tikt, voelt het werkritme gelijk anders aan. Het is weer tijdelijk eerder licht, maar de inval van de avond maant ons tot kortere werkdagen. Daar zijn we overigens erg blij mee, maar praktisch vergt dit nog enige aanpassing. Op de tuin staat nog het nodige om te oogsten en de rondes ‘naar de polder’ hebben ook weer zijn aanvang genomen. Hier halen we voorraad bij collegatelers, even op een rijtje:

  4. Na een paar weken overvloed lijkt de tuin zich stilaan over te geven aan de winterrust. De boerekool, prei en veldsla bepalen het uitzicht op het land en ook samenstelling van de pakketen. In het begin van de week stak ook de eerste nachtvorst de kop op. Dat is het ware moment voor de ware boerekoolliefhebber die beweert dat je pas van de boerekoo kan genieten als de plant de eerste vorst over zch heen kreeg. Voor de overgebleven ‘zomergroenten’ zoals broccoli, suikermais en knolvenkel is dat natuurlijk nefast. Al proberen we de schade te beperken door waar mogelijk af te dekken met doek.

  5. De tuin geeft momenteel nog volop. De mooie dagen tussendoor hebben gezorgd voor een mooie groeispurt in de teelten, met name de kolen hebben het naar hun zin gehad. Het kolenvak geeft ons nog een ruime pakkethoeveelheid spitskool en ook de groene bloemkool doet graag mee deze week. Voor de derde week op rij gaan we ook om de dag door het broccoliveld heen; deze komen onregelmatiger waardoor niet ineens een pakkethoeveelheid. Gelukkig wel zo verspreid dat we deze - vers gesneden - goed kwijt kunnen op beide boerenmarkten.

  6. Na het oogsten van de pompoenen twee weken geleden lijkt het najaar definitief zijn intrede te hebben gedaan.
    Het land wordt nu leger en leger. Restanten van de zomer doen bij een zonnige herfstdag nog een laatste poging om te groeien en vruchten voort te brengen. Een beetje kerstomaatjes hangt nog af te rijpen aan de struik en de courgetteplanten brengen met veel gepruttel nog enkele vruchten voort.

  7. Wat een nattigheid, herfststorm maar ook zonneschijn. Afgelopen zondag hebben we een klein, intiem oogstfeest gehouden. In een gezellig samenzijn met een groot deel van de helpende handen op de tuin en op beide markten de pompoenen geknipt, verzameld en naar binnen gehaald. Gelukkig begon de middag redelijk droog met licht hemel. Een fikse regenbui luidde de pauze in met warme appelsap en perenoogsttaart… daarna nog verzamelen en konden we tesamen aanschuiven aan een gezamenlijk warm avondmaal! Daarna nog natafelen met thee, koffie…

  8. In het begin van de week hebben nog kunnen genieten van de laatste droge dag om een grote hoeveelheid aardappels te rooien. Tot hier toe zijn alle aardappels van het ras junior en Ditta uit de grond. Wat overblijft voor later is een klein restje Raja. De opslagschuur komt nu behoorlijk vol te zitten. Het was gunstig om het rooien in drogere weersomstandigheden te kunnen doen. Wanneer het eenmaal fors begint te regenen in het najaar dan houdt vaak de nattigheid niet meer op in de tuin.

  9. De oogstochtenden worden korter. Deels zijn in de kas de komkommersplanten geruimd. De grond licht hier nu klaar om een lichting spinazie te zaaien. De komkommers en tomaten laten het samen met de staakbonen stilaan afweten. Niet vreemd voor de tijd van het jaar waarop ook het erf bezaaid ligt met paardekastanjes. De koudere nachten en temperaturen overdag maken dat alles langzamer groeit. Spannend wordt het hoe de laatste lichting suikermais zich ontwikkelt en afrijpt. De zon mag dan nog wel meer en vaker zijn gezicht laten zien....langzaam valt er meer rust en stilte over de tuin.

Pagina's